# Insulina (na czczo)

> Insulina, hormon wytwarzany przez trzustkę, odgrywa kluczową rolę w regulacji poziomu glukozy we krwi, ułatwiając wychwyt glukozy do komórek w celu uzyskania e

*Source: [https://www.health3.app/biomarkers/pl/insulinfas](https://www.health3.app/biomarkers/pl/insulinfas)*

### Na tej stronie

- Co mierzy
- Jednostki pomiaru
- Zakresy referencyjne
- Wpływ na zdrowie
- Powiązane biomarkery
- Źródła naukowe

## Czym jest insulina (na czczo)?

Insulina, hormon wytwarzany przez trzustkę, odgrywa kluczową rolę w regulacji poziomu glukozy we krwi, ułatwiając wychwyt glukozy do komórek w celu uzyskania energii. Pomaga również magazynować glukozę w wątrobie i mięśniach w postaci glikogenu na przyszłe potrzeby. Ponadto insulina wspomaga metabolizm tłuszczów i syntezę białek. Zrównoważony poziom insuliny jest niezbędny do utrzymania stabilnego poziomu glukozy we krwi, co ma kluczowe znaczenie dla ogólnego stanu zdrowia i regulacji energii.

**Niedobór insuliny**, powszechnie obserwowany w cukrzycy typu 1, prowadzi do podwyższonego poziomu glukozy we krwi (hiperglikemia), ponieważ glukoza nie może skutecznie przenikać do komórek. Może to powodować objawy takie jak wzmożone pragnienie, częste oddawanie moczu, głód, zmęczenie i niewyraźne widzenie. Z czasem przewlekła hiperglikemia spowodowana niedoborem insuliny może prowadzić do poważnych powikłań, w tym uszkodzenia nerwów, uszkodzenia nerek, chorób serca i problemów ze wzrokiem. Niedobór insuliny wymaga starannego postępowania, często obejmującego insulinoterapię, w celu utrzymania prawidłowego poziomu glukozy we krwi.

Z drugiej strony, **nadmierna produkcja** lub podawanie insuliny może powodować hipoglikemię, w której poziom glukozy we krwi spada zbyt nisko. Może to prowadzić do objawów takich jak pocenie się, drżenie, zawroty głowy, splątanie, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności lub drgawki. Przewlekle wysoki poziom insuliny, często związany z insulinoopornością (cechą charakterystyczną cukrzycy typu 2 i zespołu metabolicznego), może prowadzić do przyrostu masy ciała, wysokiego ciśnienia krwi i zwiększonego ryzyka chorób serca. Monitorowanie i regulowanie poziomu insuliny ma kluczowe znaczenie dla zapobiegania tym problemom zdrowotnym i utrzymania zdrowia metabolicznego.

## Jednostki pomiaru

Insulina (na czczo) może być mierzona w: mIU/L, pmol/L, µIU/mL, µU/mL, mU/L

## Zakresy referencyjne według wieku i płci

Zakresy referencyjne odzwierciedlają typowe wartości u osób zdrowych. Konkretne wyniki musi interpretować lekarz prowadzący.

| Zakres wieku | Płeć | Jednostka | Optymalny | Prawidłowy | Źródło |
| --- | --- | --- | --- | --- | --- |
| Wszystkie grupy wiekowe | Wszystkie płcie | mIU/L | - | 0 - 25 | Kronenberg, 2016 |

## Powiązane biomarkery

- [**Wolny kortyzol w surowicy**](https://www.health3.app/biomarkers/cortisol_free_serum)

 Kortyzol zwiększa poziom glukozy we krwi poprzez stymulowanie glukoneogenezy oraz **hamuje** wpływ insuliny na wychwyt glukozy w tkankach. Przewlekle wysoki poziom kortyzolu może prowadzić do insulinooporności[Adam, 2010][Kamba, 2016][Schernthaner-Reiter, 2021].
- [**Glukoza we krwi**](https://www.health3.app/biomarkers/bloodgluco)

 Insulina, hormon wydzielany przez trzustkę, ułatwia wychwyt glukozy do komórek, obniżając tym samym poziom glukozy we krwi. Ta interakcja ma kluczowe znaczenie dla utrzymania homeostazy energetycznej, a jej zaburzenia mogą prowadzić do cukrzycy.[Sonksen, 2000][Saltiel, 2001]

## Źródła naukowe

1. Goldberg IJ. Clinical review 124: Diabetic dyslipidemia: causes and consequences (2001). *J Clin Endocrinol Metab*. [DOI: 10.1210/jcem.86.3.7304](https://doi.org/10.1210/jcem.86.3.7304)
2. Adam TC, Goran MI, Hasson RE, Lane CJ, Le KA, Mahurkar S, Toledo-Corral C, Ventura EE, and Weigensberg MJ. Cortisol is negatively associated with insulin sensitivity in overweight Latino youth (2010). *J Clin Endocrinol Metab*. [DOI: 10.1210/jc.2010-0322](https://doi.org/10.1210/jc.2010-0322)
3. Kahn CR and Saltiel AR. Insulin signalling and the regulation of glucose and lipid metabolism (2001). *Nature*. [DOI: 10.1038/414799a](https://doi.org/10.1038/414799a)
4. Kronenberg HM, Larsen PR, Melmed S, and Polonsky KS. Williams Textbook of Endocrinology (2016). *Williams Textbook of Endocrinology*.
5. Liao MT, Lu KC, Sung CC, and Wu CC. Role of vitamin D in insulin resistance (2012). *J Biomed Biotechnol*. [DOI: 10.1155/2012/634195](https://doi.org/10.1155/2012/634195)
6. Friedrich N, Jørgensen T, Juul A, Linneberg A, Spielhagen C, Thuesen B, and Wallaschofksi H. The association between IGF-I and insulin resistance: a general population study in Danish adults (2012). *Diabetes Care*. [DOI: 10.2337/dc11-1833](https://doi.org/10.2337/dc11-1833)
7. Sonksen P. H.. Insulin: understanding its action in health and disease (2000). *British Journal of Anaesthesia*. [DOI: 10.1093/bja/85.1.69](https://doi.org/10.1093/bja/85.1.69)
8. Wilcox G.. Insulin and Insulin Resistance (2005). *Clin Biochem Rev*. [Zobacz źródło](https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1204764/)
9. Daimon M, Kageyama K, Kamba A, Matsuhashi Y, Matsuki K, Murakami H, Nakaji S, Otaka H, Sato E, Takahashi I, Takayasu S, Tanabe J, Terui K, Tokuda I, and Yanagimachi M. Association between Higher Serum Cortisol Levels and Decreased Insulin Secretion in a General Population (2016). *PLoS One*. [DOI: 10.1371/journal.pone.0166077](https://doi.org/10.1371/journal.pone.0166077)
10. Kahn CR and Saltiel AR. Insulin signalling and the regulation of glucose and lipid metabolism (2001). *Nature*. [DOI: 10.1038/414799a](https://doi.org/10.1038/414799a)
11. Adgi Z., Mohamadi M., and Talaei A.. The effect of vitamin D on insulin resistance in patients with type 2 diabetes (2013). *Diabetol Metab Syndr*. [DOI: 10.1186/1758-5996-5-8](https://doi.org/10.1186/1758-5996-5-8)
12. Luger A, Schernthaner-Reiter MH, Vila G, and Wolf P. The Interaction of Insulin and Pituitary Hormone Syndromes (2021). *Front Endocrinol (Lausanne)*. [DOI: 10.3389/fendo.2021.626427](https://doi.org/10.3389/fendo.2021.626427)

### ⚠️ Ważne informacje medyczne

Ta strona referencyjna służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie zastępuje profesjonalnej porady medycznej, diagnozy ani leczenia.

Zakresy referencyjne różnią się między laboratoriami. Wyniki badań laboratoryjnych należy zawsze omawiać z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia.