Ikona homocysteiny

Homocysteina

Czym jest homocysteina?

Homocysteina to aminokwas we krwi, który jest produktem ubocznym metabolizmu białek. Podwyższone stężenie homocysteiny, znane jako hiperhomocysteinemia, zostało powiązane ze zwiększonym ryzykiem chorób układu sercowo-naczyniowego, takich jak zawały serca i udary. Wysokie stężenie homocysteiny może uszkadzać wyściółkę tętnic i sprzyjać powstawaniu zakrzepów krwi, prowadząc do miażdżycy, stanu charakteryzującego się zwężeniem i stwardnieniem tętnic. Ponadto podwyższona homocysteina została powiązana ze zwiększonym ryzykiem zakrzepicy żylnej, w której zakrzepy powstają w żyłach.

Oprócz ryzyka sercowo-naczyniowego wysokie stężenie homocysteiny jest wiązane z innymi problemami zdrowotnymi. Należy do nich osteoporoza, w której wysokie stężenie homocysteiny może zaburzać sieciowanie kolagenu, osłabiając kości i zwiększając ryzyko złamań. Istnieją również dowody sugerujące, że hiperhomocysteinemia może być powiązana z chorobą Alzheimera, demencją i obniżeniem funkcji poznawczych, choć dokładne mechanizmy nie są w pełni poznane. Podwyższone stężenie homocysteiny może wynikać z niedoboru witamin B6, B9 (folianów) i B12, choroby nerek, czynników genetycznych, niektórych leków oraz czynników stylu życia, takich jak palenie i nadmierne spożycie alkoholu.

Z drugiej strony bardzo niskie stężenie homocysteiny jest rzadkie i zazwyczaj nie jest uważane za zagrożenie dla zdrowia. W praktyce klinicznej uwaga skupia się zwykle na kontrolowaniu wysokiego stężenia homocysteiny, często poprzez zmiany w diecie i suplementację witaminami z grupy B, w szczególności B6, B9 i B12, które pomagają rozkładać homocysteinę w organizmie. Utrzymywanie zrównoważonego stężenia homocysteiny jest ważne dla zdrowia układu sercowo-naczyniowego i kości, a także dla funkcji poznawczych.

Czynniki wspierające prawidłowe stężenie homocysteiny:

  • Odpowiednia podaż witamin z grupy B, w szczególności B6, B9 (folianów) i B12, może pochodzić ze zbilansowanej diety lub w razie potrzeby z suplementacji. Dobrym źródłem są zielone warzywa liściaste, wzbogacane produkty zbożowe, rośliny strączkowe i chude mięso.

  • Wspierający jest styl życia korzystny dla serca, obejmujący regularną aktywność fizyczną, utrzymywanie prawidłowej masy ciała oraz unikanie palenia i nadmiernego spożycia alkoholu.

  • W przypadku osób z hiperhomocysteinemią w wywiadzie rodzinnym lub z podwyższonym ryzykiem choroby układu sercowo-naczyniowego lekarz może pomóc monitorować stężenie homocysteiny i opracować spersonalizowany plan postępowania.

  • W przypadku osób z chorobą przewlekłą, taką jak choroba nerek, która może wpływać na stężenie homocysteiny, ścisła współpraca z zespołem opieki zdrowotnej może pomóc w kontrolowaniu choroby i monitorowaniu stężenia homocysteiny.

​​​

Jednostki pomiaru

Homocysteinę można mierzyć w: mg/100mL, mg/dL, mg/L, mg%, µg/mL, µmol/L

Zakresy referencyjne według wieku i płci

Zakresy referencyjne przedstawiają typowe wartości dla zdrowych osób. Twoje konkretne wyniki musi zinterpretować lekarz.

Zakres wieku Płeć Jednostka Optymalny Prawidłowy Źródło
15 - 65 Wszystkie płcie µmol/L - 0 - 15 Burnham, 2023
65 - ∞ Wszystkie płcie µmol/L - 0 - 20 Burnham, 2023

Wpływ na zdrowie

Zdrowie kości​

Podwyższone stężenie homocysteiny zostało powiązane ze zwiększonym ryzykiem złamań i gorszym stanem kości. Homocysteina może zaburzać sieciowanie kolagenu, wpływając na wytrzymałość kości. Jest często oznaczana u osób z przebytymi złamaniami lub osteoporozą.[van Meurs, 2004][McLean, 2004][McLean, 2008][Koh, 2006]

Premium

Dostępny 1 kolejny temat zdrowotny

Poznaj 1 dodatkowy temat zdrowotny związany z tym biomarkerem w aplikacji Health3.

Źródła akademickie

  1. Selhub J. Homocysteine metabolism (1999). Annu Rev Nutr.. DOI: 10.1146/annurev.nutr.19.1.217
  2. Kasturiratne A, Simmonds M, and Wald DS. Serum homocysteine and dementia: meta-analysis of eight cohort studies including 8669 participants (2011). Alzheimers Dement. DOI: 10.1016/j.jalz.2010.08.234
  3. Collins P, Cooney MT, Daly C, Fitzgerald AP, Graham IM, and O'Callaghan P. Homocysteine increases the risk associated with hyperlipidaemia (2009). Eur J Cardiovasc Prev Rehabil. DOI: 10.1097/HJR.0b013e32831e1185
  4. Burnham C.-A. D., Chiu R. W. K., Rifai N., Wittwer C., and Young I.. Tietz Textbook of Laboratory Medicine (2023). Tietz Textbook of Laboratory Medicine.
  5. Breteler MM, de Groot LC, de Jonge R, Dhonukshe-Rutten RA, Hofman A, Lindemans J, Lips P, Pluijm SM, Pols HA, Uitterlinden AG, van der Klift M, van Leeuwen JP, van Meurs JB, and Witteman JC. Homocysteine levels and the risk of osteoporotic fracture (2004). N Engl J Med. DOI: 10.1056/NEJMoa032546
  6. Refsum H. and Smith A. D.. Homocysteine, B Vitamins, and Cognitive Impairment (2016). Annual Review of Nutrition. DOI: 10.1146/annurev-nutr-071715-050947
  7. Nygård O., Refsum H., Ueland P. M., and Vollset S. E.. Homocysteine and cardiovascular disease (1998). Annual Review of Medicine. DOI: 10.1146/annurev.med.49.1.31
  8. Clarke R., McPartlin J., Nexø E., Scott J.M., Smith A. D., and Ueland P. M.. Facts and recommendations about total homocysteine determinations: an expert opinion (2006). Clinical Chemistry. DOI: 10.1373/clinchem.2003.021634
  9. Broe KE, Cupples LA, Hannan MT, Jacques PF, Kiel DP, McLean RR, Samelson EJ, Selhub J, and Tucker KL. Homocysteine as a predictive factor for hip fracture in older persons (2004). N Engl J Med. DOI: 10.1056/NEJMoa032739
  10. Fan F., Jia J., and Momin M.. Relationship between plasma homocysteine level and lipid profiles in a community-based Chinese population (2017). Lipids Health Dis. DOI: 10.1186/s12944-017-0441-6
  11. Arnold MJ, Fodor G, Genest J Jr., Held C, Lonn E, McQueen MJ, Micks M, Pogue J, Probstfield J, Sheridan P, and Yusuf S. Homocysteine lowering with folic acid and B vitamins in vascular disease (2006). N Engl J Med. DOI: 10.1056/NEJMoa060900
  12. Cupples LA, Fredman L, Hannan MT, Jacques PF, Kiel DP, McLean RR, Samelson EJ, Selhub J, and Tucker KL. Plasma B vitamins, homocysteine, and their relation with bone loss and hip fracture in elderly men and women (2008). J Clin Endocrinol Metab. DOI: 10.1210/jc.2007-2710
  13. Kim DJ, Kim GS, Kim HH, Kim YS, Koh JM, Lee KU, Lee YS, and Park JY. Homocysteine enhances bone resorption by stimulation of osteoclast formation and activity through increased intracellular ROS generation (2006). J Bone Miner Res. DOI: 10.1359/jbmr.060406
  14. Cornett EM, Fuller MC, Jeha GM, Kaye AD, Kevil CG, Lerner ZI, Pham AD, Sibley GT, Urits I, and Viswanath O. Folic Acid Supplementation in Patients with Elevated Homocysteine Levels (2020). Adv Ther. DOI: 10.1007/s12325-020-01474-z

Co mierzy homocysteina

Homocysteina to aminokwas zawierający siarkę, powstający podczas metabolizmu metioniny (niezbędnego aminokwasu występującego w produktach bogatych w białko). W przeciwieństwie do aminokwasów pochodzących z diety homocysteina nie jest pozyskiwana z pożywienia: jest metabolitem pośrednim. W zdrowym organizmie homocysteina jest szybko przekształcana z powrotem w metioninę (wymaga to folianów i witaminy B12) lub przekształcana w cystationinę (wymaga to witaminy B6). Gdy te kofaktory witamin z grupy B są niewystarczające (lub niektóre enzymy są wadliwe), homocysteina gromadzi się we krwi.

Podwyższona homocysteina (hiperhomocysteinemia) jest dobrze ugruntowanym markerem ryzyka choroby układu sercowo-naczyniowego, udaru i żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej. Została również powiązana z pogorszeniem funkcji poznawczych i kruchością kości. Ponieważ homocysteinę można bezpośrednio modyfikować poprzez suplementację witaminami z grupy B, jest ona zarówno informacyjnym markerem, jak i potencjalnym celem interwencji. Zobacz stronę tematyczną Zdrowie układu sercowo-naczyniowego oraz przewodnik po badaniu krwi pod kątem witamin z grupy B.

Zakresy referencyjne homocysteiny

Kategoria Stężenie w osoczu (µmol/L) Uwaga kliniczna
Prawidłowe / pożądane<10 µmol/LWiększość wytycznych; niektóre laboratoria rozszerzają do <15 µmol/L
Łagodne podwyższenie10 – 30 µmol/LWiązane ze zwiększonym ryzykiem sercowo-naczyniowym
Umiarkowane podwyższenie30 – 100 µmol/LWymaga zbadania; możliwa choroba nerek, defekt enzymatyczny
Ciężkie podwyższenie>100 µmol/LRzadkie; sugeruje homocystynurię (genetyczny defekt enzymatyczny)

Zakresy referencyjne różnią się między laboratoriami. Niektórzy eksperci stosują optymalny cel <7 µmol/L w profilaktyce sercowo-naczyniowej, szczególnie u osób z innymi czynnikami ryzyka. Homocysteina rośnie z wiekiem, przy upośledzeniu czynności nerek i jest zazwyczaj wyższa u mężczyzn niż u kobiet. Konwerter jednostek badań krwi może być pomocny, gdy laboratorium podaje wynik w mg/L (pomnóż µmol/L przez 0,135).

Co oznacza wysoka homocysteina: przyczyny i zagrożenia

Najczęstszą przyczyną podwyższonej homocysteiny jest niedobór żywieniowy: w szczególności niski poziom folianów (B9), witaminy B12 i witaminy B6, które są niezbędne do metabolizmu homocysteiny. Inne przyczyny obejmują:

  • Przewlekła choroba nerek (PChN): nerki usuwają homocysteinę; zmniejszona czynność nerek prowadzi do jej gromadzenia. Homocysteina często rośnie równolegle do spadku GFR
  • Warianty genu MTHFR: w szczególności polimorfizm C677T, który zmniejsza aktywność enzymu przekształcającego foliany w ich aktywną formę (5-metylotetrahydrofolian); bardzo częsty (30–40% populacji ogólnej nosi jedną lub dwie kopie)
  • Niedoczynność tarczycy: hormony tarczycy regulują metabolizm homocysteiny; nieleczona niedoczynność tarczycy podwyższa homocysteinę. Zobacz TSH oraz przewodnik po badaniach tarczycy
  • Leki: metotreksat (zaburza metabolizm folianów), metformina (zmniejsza wchłanianie B12), inhibitory pompy protonowej (zmniejszają wchłanianie B12) oraz leki przeciwpadaczkowe
  • Czynniki stylu życia: palenie, nadmierne spożycie alkoholu, diety wysokobiałkowe/ubogie w warzywa
  • Homocystynuria: rzadka choroba dziedziczna (defekt enzymu CBS) powodująca bardzo wysokie stężenie homocysteiny (>100 µmol/L); wiązana z przemieszczeniem soczewki, niepełnosprawnością intelektualną i ciężką chorobą naczyniową

Co podwyższona homocysteina robi w organizmie: Wysoka homocysteina uszkadza śródbłonek naczyniowy, nasila stres oksydacyjny, aktywuje agregację płytek krwi i upośledza sieciowanie kolagenu. Mechanizmy te przyczyniają się do miażdżycy, sztywności tętnic i ryzyka zakrzepicy.

Stany związane z podwyższoną homocysteiną

Poniższe powiązania są dobrze ugruntowane w literaturze obserwacyjnej; należy zauważyć, że obniżanie homocysteiny poprzez suplementację witaminami z grupy B przyniosło mieszane wyniki w badaniach RCT dla niektórych punktów końcowych:

  • Choroba układu sercowo-naczyniowego: Każdy wzrost homocysteiny o 5 µmol/L jest wiązany z około 20–25% wzrostem ryzyka choroby niedokrwiennej serca i udaru w metaanalizach
  • Pogorszenie funkcji poznawczych i demencja: Podwyższona homocysteina jest jednym z najbardziej spójnych markerów ryzyka choroby Alzheimera i demencji naczyniowej w badaniach obserwacyjnych. Suplementacja witaminami z grupy B spowalnia zanik mózgu u osób z łagodnymi zaburzeniami poznawczymi i wysoką homocysteiną (badanie VITACOG)
  • Osteoporoza i złamania: Homocysteina zaburza sieciowanie kolagenu w macierzy kostnej; podwyższone stężenie jest niezależnie wiązane z ryzykiem złamania biodra (McLean i wsp. oraz van Meurs i wsp., NEJM, 2004). Zobacz Zdrowie kości
  • Żylna choroba zakrzepowo-zatorowa: Wiązana z zakrzepicą żył głębokich i zatorowością płucną
  • Choroba nerek: Homocysteina jest często pierwszym markerem sugerującym rozwijającą się PChN; koreluje ze spadkiem GFR

Obniżanie homocysteiny: dowody i podejście

Podwyższona homocysteina wynikająca z niedoboru witamin z grupy B silnie reaguje na suplementację. Standardowe podejście:

  • Foliany (B9): 400–1 000 µg/dobę; metylofolian (5-MTHF) może być korzystniejszy dla osób z wariantami MTHFR
  • Witamina B12: 500–1 000 µg/dobę; często stosowana jest forma metylokobalaminy; istotna u osób przyjmujących metforminę lub z zanikowym zapaleniem błony śluzowej żołądka
  • Witamina B6: 25–100 mg/dobę (potrzebna także w szlaku transsulfuracji)

Zmiany w diecie (zwiększenie spożycia produktów bogatych w foliany, takich jak zielone warzywa liściaste, rośliny strączkowe, wzbogacane płatki zbożowe, oraz źródeł B12, takich jak mięso, ryby, nabiał lub wzbogacane mleka roślinne dla wegan) są podejściem pierwszego wyboru. Monitorowanie homocysteiny po 8–12 tygodniach interwencji potwierdza odpowiedź.

Śledzenie homocysteiny w czasie

Ponieważ homocysteina jest markerem ryzyka, który reaguje na interwencję, śledzenie jej w czasie jest szczególnie informacyjne. Pojedynczy podwyższony wynik jest zwykle klinicznie weryfikowany poprzez sprawdzenie statusu folianów, B12 i B6, czynności nerek (kreatynina, eGFR) oraz czynności tarczycy (TSH). Powtórne badanie po 2–3 miesiącach suplementacji potwierdza, czy stężenie wróciło do normy.

U osób z wariantem MTHFR C677T homocysteina może pozostawać granicznie podwyższona pomimo standardowej suplementacji, w którym to przypadku metylowana formuła witamin z grupy B oraz uwaga poświęcona folianom w diecie mogą być bardziej skuteczne.

Powiązane markery

  • Witamina B12: niedobór jest najczęstszą przyczyną podwyższonej homocysteiny; zawsze należy sprawdzać razem
  • Foliany (osocze) lub foliany w krwinkach czerwonych: drugi główny kofaktor remetylacji homocysteiny
  • Witamina B6 (P5P): kofaktor szlaku transsulfuracji
  • TSH: niedoczynność tarczycy podnosi homocysteinę; po leczeniu tarczycy stężenie może wrócić do normy
  • eGFR / kreatynina: czynność nerek; upośledzenie czynności nerek podwyższa homocysteinę. Zobacz kalkulator eGFR

Najczęściej zadawane pytania o homocysteinę

Jakie jest prawidłowe stężenie homocysteiny?

Większość laboratoriów określa wartości prawidłowe jako poniżej 10–15 µmol/L. Wielu specjalistów od profilaktyki sercowo-naczyniowej preferuje cel poniżej 10 µmol/L, a niektórzy stosują optymalny cel <7 µmol/L. Stężenie zazwyczaj rośnie z wiekiem i jest wyższe u mężczyzn niż u kobiet średnio o około 2–3 µmol/L.

Co oznacza wysoka homocysteina?

Wysoka homocysteina najczęściej wskazuje na niedobór folianów, B12 lub B6. Może też odzwierciedlać chorobę nerek, niedoczynność tarczycy, warianty genu MTHFR lub działanie leków. Jest niezależnym markerem ryzyka sercowo-naczyniowego i neuropoznawczego. Co ważne, jest jednym z nielicznych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego, który jest zarówno mierzalny prostym badaniem krwi, jak i łatwo modyfikowalny poprzez zmiany w diecie i suplementację.

Jakie produkty obniżają homocysteinę?

Produkty bogate w foliany (zielone warzywa liściaste, soczewica, fasola, szparagi, wzbogacane płatki zbożowe), produkty bogate w B12 (mięso, ryby, nabiał, jaja lub wzbogacane mleka roślinne) oraz produkty bogate w B6 (drób, ryby, ziemniaki, banany). Dieta w stylu śródziemnomorskim jest wiązana z niższym stężeniem homocysteiny.

Czy mutacja genu MTHFR powoduje wysoką homocysteinę?

Wariant MTHFR C677T zmniejsza aktywność enzymu o 30–60%, co może upośledzać przemianę folianów w ich aktywną formę (5-MTHF) i prowadzić do łagodnie podwyższonej homocysteiny. Jest częsty (30–40% populacji ogólnej nosi co najmniej jedną kopię). Większość osób z tym wariantem może znormalizować homocysteinę przy odpowiedniej podaży folianów i B12; szczególnie korzystne mogą być metylowane formy tych witamin.

Czy obniżanie homocysteiny zmniejsza ryzyko choroby serca?

Suplementacja witaminami z grupy B niezawodnie obniża homocysteinę (o 20–30%), ale duże badania RCT nie wykazały konsekwentnie zmniejszenia częstości zawałów serca lub udarów u osób, u których nie występował ciężki niedobór. Jeden istotny wyjątek: badania sugerują, że suplementacja witaminami z grupy B obniżająca homocysteinę u osób z zaburzeniami poznawczymi spowalnia zanik mózgu, co sugeruje, że szlak poznawczy może być bardziej responsywny. Dziedzina ta wciąż się rozwija.

Jak szybko homocysteina reaguje na suplementację?

Stężenie homocysteiny w osoczu zazwyczaj spada w ciągu 2–4 tygodni od rozpoczęcia suplementacji folianami i B12, a maksymalna odpowiedź (zmniejszenie o 20–30%) jest zwykle osiągana w ciągu 8–12 tygodni. Zaleca się powtórne badanie po 2–3 miesiącach od rozpoczęcia suplementacji w celu potwierdzenia odpowiedzi.

Zastrzeżenie medyczne

Ta strona ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej. Zakresy referencyjne różnią się między laboratoriami. Podwyższona homocysteina wymaga oceny klinicznej w celu ustalenia przyczyny przed rozpoczęciem leczenia. Wyniki należy zawsze omawiać z lekarzem. Health3 jest edukacyjnym narzędziem do śledzenia, a nie usługą diagnostyczną.

Zapisz to źródło o biomarkerze na swoje wizyty lekarskie

Śledź homocysteinę w Health3

Monitoruj swoje biomarkery, wizualizuj trendy i dziel się wnioskami ze swoim zespołem opieki.